Series: Nacht van de vrijdenker

Dit artikel is deel 9 uit de 19-delige serie Nacht van de vrijdenker
Play
Farah Fockquaer in "De Nacht" (foto: Gerbrich Reynaert)
Farah Focquaert in “De Nacht” (foto: Gerbrich Reynaert)

Neurobiologie, vrije wil en verantwoordelijkheid.
Hoe beïnvloeden de nieuwe inzichten uit de neurobiologie de manier waarop we misdadigers moeten behandelen?
Wat zijn de implicaties van de discussie rond determinisme, vrije wil en verantwoordelijkheid in onze omgang met misdaad en straf? Farah Focquaert onderzoekt dit.

Dit artikel is deel 10 uit de 19-delige serie Nacht van de vrijdenker
Play

(foto: Gerbrich Reynaert)

Is het dragen van een hoofddoek in een seculier land een uitdrukking van de persoonlijke vrijheid van de vrouw? Moeten we onze ogen sluiten voor landen die geen vrouwen toelaten in sportstadia? Volgens Darya Safai niet. Ze kwam haar persoonlijk en beklijvend verhaal vertellen op de nacht van de vrijdenker.

Dit artikel is deel 11 uit de 19-delige serie Nacht van de vrijdenker
Play

(foto: Gerbrich Reynaert)

De evolutietheorie vind ik een van de boeiendste onderwerpen uit de wetenschappen. Gelijke rechten liggen mij na aan het hart, in het bijzonder vrouwenrechten. Als je evolutietheorie en feminisme aan elkaar koppelt, kom je automatisch uit bij Griet Vandermassen. Zij is ook heel bedreven in het brengen van een helder verhaal over een complex onderwerp.

Dit artikel is deel 12 uit de 19-delige serie Nacht van de vrijdenker
Play

(foto: Gerbrich Reynaert)

Druk, druk, druk! Vind je dat ook? Maak je geen zorgen, je bent niet de enige. Bovendien is het omgekeerde misschien wel minder goed. Althans, dat is wat Ignaas Devisch erover denkt. Hij heeft het onderzocht en vastgesteld dat het zich zelfs al in de middeleeuwen voordeed. Op de Nacht van de Vrijdenker gaf hij ons wat materiaal om daar dieper over na te denken.

Dit artikel is deel 13 uit de 19-delige serie Nacht van de vrijdenker
Play

(foto: Gerbrich Reynaert)

Kritisch denken is bij uitstek een gereguleerd denken: een denken dat z’n kwetsbaarheid erkent en, dankzij het volgen van strenge regels, de valkuilen van het irrationalisme vermijdt. Leggen deze spelregels beperkingen op aan de vrijheid van denken? Johan Braeckman meent dat ze net onmisbare voorwaarden zijn die écht vrij denken mogelijk maken.